Abstracte fotografie is voor mij geen stijl, maar een manier van kijken. Ik probeer eerst aanwezig te zijn en te kijken, zonder meteen te benoemen wat ik zie. Door herkenning los te laten, ontstaat ruimte voor wat overblijft: lijnen, vormen, kleur en textuur.
In die manier van kijken komen voor mij contemplatieve fotografie en wabi-sabi vanzelf samen. Contemplatie helpt mij om te vertragen en zonder oordeel te kijken, terwijl wabi-sabi mij leert om schoonheid te zien in imperfectie, eenvoud en vergankelijkheid.
Abstractie begintAbstractie ontstaat precies op dat snijvlak. Het beeld hoeft niets te verklaren, maar nodigt uit tot aandacht. In kleur zoek ik naar gelaagdheid en emotie, in zwart‑wit naar structuur en contrast — maar altijd met dezelfde intentie: terug naar de essentie.
waar herkenning verdwijnt
en aandacht overblijft.
Verweerde oppervlakken, vervaagde tinten en doorleefde texturen zijn daarin geen tekortkomingen, maar stille dragers van tijd. Ze maken niet alleen zichtbaar wat er is, maar vooral hoe ik kijk: met aandacht, met openheid en met ruimte voor wat zich aandient.
.avif)
.avif)
Van Oergrond naar de kern van kijken
Ontdek hoe mijn serie Oergrond voortkomt uit abstracte fotografie, verstilling en wabi-sabi. Een persoonlijke zoektocht naar eenvoud, imperfectie en de essentie…
Organische vormen in fotografie
Ontdek hoe organische vormen en natuurlijke processen mijn fotografie beïnvloeden. Een persoonlijke zoektocht naar abstractie, verwondering en de kracht van de…
Ontdek waarom loslaten, experiment en openheid sterker zijn dan controle.